21 Maart werd in 1969 door de Verenigde Naties uitgeroepen tot internationale Dag tegen Discriminatie en Racisme. Op 21 maart 1960 verandert de Zuid-Afrikaanse stad Sharpeville in een bloedbad. Tijdens een vreedzame demonstratie tegen het apartheidsregime openen politieagenten het vuur op de nietsvermoedende menigte. Op 26 oktober 1966 riep de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 21 maart uit tot Internationale dag ter uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie om stil te staan bij de slachtoffers én het onrecht van rassendiscriminatie toen en nu en overal.

In het hele land wordt op en rond 21 maart aandacht gegeven aan het gegeven dat discriminatie een maatschappelijk realiteit is. De laatste jaren is de invulling die door het hele land wordt gegeven aan 21 maart verschoven van acties tegen extreemrechtse organisaties en campagnes tegen racistisch geweld naar activiteiten gericht op het bevorderen van begrip en respect. Het hele jaar door wordt aan deze thema's gewerkt, maar het is goed om er één keer in het jaar uitdrukkelijk bij stil te staan en aandacht voor te vragen. 

Is zo'n dag echt nodig in Nederland? Ondanks een groot aantal positieve ontwikkelingen, vinden ook in Nederland jaarlijks duizenden voorvallen van discriminatie en racisme plaats. Dat is schadelijk voor de mensen die met discriminatie te maken krijgen, maar het is ook schadelijk voor de samenleving als geheel. In 2009 werden bij RADAR 933 discriminatieklachten gemeld op alle maatschappelijke terreinen en op verschillende discriminatiegronden.

 Maatschappelijk terrein

Discriminatiegrond

Niet alleen discriminatie naar kleur of afkomst!

Niet alleen allochtonen komen in aanraking komen met discriminatie. Ook andere vormen van discriminatie zijn een maatschappelijk probleem.

Denk aan leeftijdsdiscriminatie. Werkgevers vinden dat je met 40 al te oud. Denk aan homoseksuelen of lesbiennes die op straat bespuugd worden. Denk aan mensen in een rolstoel die niet voor vol worden aangezien. Mensen kunnen op allerlei gronden (o.a. huidkleur/afkomst, sekse, seksuele gerichtheid, geloof, leeftijd en handicap) gediscrimineerd, beledigd en uitgesloten worden. Iedereen wil gelijk behandeld worden. Het voorkomen en tegengaan van discriminatie blijft belangrijk.

Non-discriminatie is in Nederland een algemeen aanvaarde norm en het vergrote deel van de bevolking wijst discriminatie af. Deze grondhouding is echter niet altijd terug te vinden in de dagelijkse praktijk van hoe mensen met elkaar omgaan. Discriminatie op de werkvloer komt veel voor, tegenstellingen in wijken en gemeenten lopen soms langs etnische scheidslijnen en het draagvlak voor de opvang van vluchtelingen en asielzoekers blijkt vaak onvoldoende.  

Bestrijding van discriminatie is een kwestie van continue waakzaamheid. Slechts 1 dag per jaar aandacht geven aan het belang van gelijke behandeling is onvoldoende. Ook op alle andere 364 dagen is de aanpak van discriminatie belangrijk en nuttig.  

Zelf iets doen ?

U kunt bijvoorbeeld rond 21 maart kunt verspreiden onder het publiek. De affiches kunt u ophangen om aan te geven dat uw organisatie ook staat voor gelijke behandeling.

Iedereen die vragen heeft over de aanpak van discriminatie of advies wil naar aanleiding van een klacht kan zich wenden tot RADAR. In Rotterdam, Dordrecht en Breda & Tilburg hebben wij een vestiging waar u een persoonlijke afspraak kunt maken.